مسيلمه نيز چنين كرد كه آب چاهها يكسره خوشيد و نخل خشكيد ولى اين اثر بد بعد از هلاك او پديد گرديد . نهار به او گفت . تو هم مانند محمد دست بر سر كودكان بنى حنيفه بكش . او هم دست بر هر سرى از هر كودكى كه كشيد آن كودك كچل گرديد . همچنين هر طفلى كه او در دهانش تف انداخت لال شد ولى آثار اين كارها بعد از مرگ او نمايان شد . گويند طلحه نمرى نزد او رفت و از چگونگى نزول وحى پرسيد او گفت : در تاريكى شب مردى نزد من مىآيد ( و وحى بر من نازل مىكند ) گفت : ( طلحة ) من گواهى مىدهم كه تو دروغ ميگوئى و محمد راست ميگويد ولى دروغگوى ربيعه نزد ما گرامىتر از راستگوى مضر است ( پيغمبر ) او با مسيلمه در جنگ عقرباء در حال كفر كشته شد : چون خبر نزديك شدن خالد بمسيلمه رسيد لشكر سوى عقرباء كشيد و در آنجا آمادهء نبرد گرديد . مردم هم به او ملحق شدند ، مجاعة بن مرار هم با گروهى براى انتقام از بنى عامر مىرفت كه با خالد روبرو شد . خالد آن گروه را كشت ولى مجاعة را براى استفاده از شرف و نفوذ او در بنى حنيفه ( قوم مسيلمه ) زنده داشت . عدهء كشتگان از اتباع او از چهل تا شصت تن بود . مسيلمه هم اموال ( اتباع خود را ) پشت سر نهاد . شرحبيل بن مسيلمه گفت : اى بنى حنيفه سخت جنگ كنيد كه امروز روز غيرت و جانبازيست . اگر بگريزيد زنان شما را اسير و رديف ( بر شتر ) خواهند كرد از شرف خود و براى دفاع از ناموس زنان خويش نبرد كنيد . اگر زنان را اسير كنند آنها را بر خلاف شرف و عرف خواهند گرفت ( و تمتع به آنها خواهند كرد در غارت ) . پرچم مهاجرين بدست سالم مولاى حذيفه ( يار - غلام - همعهد ) بود پيش از آن به عهده عبد اللّه بن حفص بن غانم سپرده كه چون او كشته شد بپرچم‌دار تازه گفتند : بر تو بيمناك هستيم گفت اگر چنين باشد من مرد بدى هستم كه سزاوار حمل قرآن نخواهم بود . پرچم انصار هم در دست ثابت بن قيس بن شماس بود . اعراب هم به حال خود مانند سابق بودند كه